چه غروبهای غمگینی وقتی که دلم هوایت را میکند...ازپنجره به  افق خیره میشوم ،با حسرتی تلخ  نامت را در دل فریاد می زنم اما سکوت تنها پاسخ فریاد نومیدانه من است و نسیم که از پنجره به درون خلوتم خزیده است در گوشم آرام زمزمه میکند که او هرگز نمیآید .